مى دانم كه اين كتاب محتوى شگفتيهاى بلاغت وفصاحت وزيبائيهاى زبان عرب و ستارگان درخشان سخنان دينى ودنيوى خواهد بود آنچنانكه در هيچ كتابى و مجموعه اى به چنين جامع الاطرافى سخنى پيدا نتوان كرد . مصادر نهج البلاغه سيد رضى ( ره ) بخاطر شهرت انتساب محتويات ابن مجموعه به امام ومتمايز بودن كلام امام نيازى نديده است كه مصادر ومدارك نهج البلاغة را به تفصيل ياد آورى كند و همين امر دستاويزى شده كه برخى مانند ابن خلكان وذهبى وابن حجر كه معروف به تعصب ودشمنى هستند با تشكيك وايجاد ترديد در انتساب محتويات نهج البلاغة بامير المؤمنين ( ع ) ، خوج مذهب ومرام باطل خود را ازتنگناى حقائق تلخ بعضى از خطبه هاى نهج البلاغة كه افشاگر مظالم خلفا واسرار توطئه هاى خائنين باسلام ومسلمين مى باشد برهانند غافل از اينكه اين گونه تشكيكهاى واهى حتى در همكيشان آنان نيز اثر نگذارده وبسيارى از محدثين ومورخين اهل تسنن در مقام دفاع برآمده و آن را سخت مردود وموهون و دور از عقل سليم دانسته اند . ابن ابى الحديد معتزلى مى گويد : " بسيارى از مردمان هواپرست مى گويند كه بسيارى از نهج البلاغة ساختهء گروهى از فصحاى شيعه است و چه بسا قسمتى را به سيد رضى نسبت مى دهند ، اينان كسانى هستند كه تعصب ديدگانشان را كور كره و از راه روشن گمراه و منحرفشان نموده است وآنانرا بكوره راه كشاينده است و چه بسا كه اطلاعى از اسلوب هاى سخن آنانرا بدين گمراهى واداشته است . وآنگاه با دلائل روشن و غير قابل انكار بى اساس بودن تشكيك مزبور را توضيخ ميدهد و در پايان اضافه مىكند كه اگر ما چنين شبهه هاى واهى را بدل